Werk werk werk

Zo,... het is al weer een hele tijd geleden dat ik nog iets op mijn blog heb geschreven. Ik was al een tijdje filmpjes aan het verzamelen van dingen die ik hier in het lab doe en de bedoeling was om er 1 mooi filmpje van te maken, maar op een of andere manier krijg ik ze niet aan elkaar geplakt, vandaar de hele reeks in deze blog.

Ik werk in een groep van 22 onderzoekers, voornamelijk "postdocs" zoals ik. Het voordeel van veel postdocs en weinig studenten is dat iedereen behoorlijk ervaren is in de het doen van wetenschap en dat er dus snel gewerkt en gepubliceerd kan worden. We gaan dit jaar ongeveer 40 artikels publiceren (link), wat gigantisch veel is voor zo'n kleine groep. Mijn prof. is een interessant persoon, om het zo maar even te zeggen. Hij werkt zo'n beetje altijd en is meestal tot 3 uur 's nachts in zijn kantoor te vinden. Hij komt uit Polen en heeft een lekker sarcastische humor, wat hier tot veel problemen leidt aangezien mensen snel op hun teentjes getrapt zijn. Om nieuwe studenten te werven had hij bedacht om een Lenin-pak aan te trekken en het onderzoek van de groep te presenteren alsof we wetenschap ontwikkelen om de VS aan te vallen (in de trant van de koude oorlog). Je kunt je voorstellen dat dat nogal kantje boord is hier (zie filmpje).



Sinds ik hier ben (nu 5,5 maanden) zijn er al 2 studenten gestopt, die in hun laatste jaar van promotie zaten, en een postdoc. Kortom, er zijn meer mensen die het einde van hun contract niet halen dan wel... dat komt voornamelijk doordat de werkdruk erg hoog is. We werken 6 dagen per week 10-12 uur per dag en hebben elke zaterdagmiddag "group meeting", waar we onze resultaten van de afgelopen week moeten presenteren. Als je niet genoeg hebt gedaan die week krijg je de volle laag. De prof. valt ook altijd nieuwe projecten aan, dus je moet zeker weten dat je alle details weet en dat je hem kunt overtuigen. Tot nu toe is dat voor mij nog geen probleem. Ik ben met 4 projecten bezig en kan min of meer doen wat ik zelf wil. Als je echter een week minder presteert wordt je gewoon een ander project aangewezen door hem.

Ok, dan nu wat over mijn projecten. Ik zal het proberen kort te houden :)
In de laatste 2 jaar van mijn promotie in Eindhoven heb ik gewerkt aan microfluidica, oftewel de stroming van vloeistoffen in kanaaltje ter grootte van een haar. Hier zet ik dat werk door, maar nu aan oscillerende reacties (die ook veel in het menselijk lichaam te vinden zijn). Een voorbeeld daarvan is te zien in het volgende filmpje. Ik meng 4 verschillende stofjes bij elkaar en de pH (= de zuurtegraad) van de vloeistof gaan van 6 (licht zuur) naar 10 (basisch) en weer terug naar 6.



Deze reacties stop ik dan in die hele kleine kanaaltjes en met een microscoop kan ik ze dan in detail bestuderen. Hier is een foto van de pompen die ik gebruik:



en van de chips die ik maak:



De chips maak ik van een zacht soort plastic (elastomeer) in een "cleanroom", dat is een ruimte die absoluut stofvrij is. Als er namelijk een stofje op de chip komt tijdens de productie dan kun je weer opnieuw beginnen. Je moet dan ook een redelijk belachelijk pak aan:



ok,ok... ik probeer misschien net iets te netjes te praten, maar dat komt omdat ik niet veel over mijn onderzoek in het nederlands praat :)

Ik heb nog een ander filmpje gemaakt, waarin ik laat zien hoe het echt gaat, mocht je echt geinteresseerd zijn:



Voor een ander project werk ik ook met vloeistoffen, maar dan op een veel grotere schaal. Daarvoor heb ik eerst een cursus metaalbewerking gedaan, erg leuk! Ik heb een zogenaamde Couette cell gemaakt. Dat is een cylinder, die rond draait, met in het midden nog een cyclinder die stil staat. We hopen zo uit te vinden waarom er maar 1 soort aminozuur is (linksdraaiend) in de natuur. Haha, beetje ambitieus, maar wel erg interessant. Hier een filmpje uit de werkplaats:



Ik was heel erg onder de indruk van de enorme kracht van de machines (ja ik heb al mijn vingers nog). Hier een bovenfrees, waarmee ik blokken van 5 cm dikte in 1 keer recht kan maken:



en het eindresultaat:



Het grootste project is gericht op het bestuderen van kankercellen in microfluidische kanalen. A.s. maandag wordt onze nieuwe confocaalmicroscoop geinstalleerd en dan kunnen we echt aan de slag met dit onderzoek. Het doel is om te begrijpen hoe kankercellen door het lichaam kunnen bewegen (en dus kunnen uitzaaien) en hoe we die beweging kunnen voorkomen of stoppen. Een voorbeeldje van hoe dat er uit ziet:



Ik hoop dat ik snel meer kan laten zien van dit project! Met cellen werken is toch heel anders dan alles wat ik tot nu toe gedaan heb, dus ik heb al erg veel geleerd.

Ik zal proberen de volgende blog wat sneller te schrijven, zodat het wat korter is.
GROETJES!!